บทที่ 71 หวังว่าเราคงไม่ต้องเจอกันอีก

ร่างกายของพาฝันอ่อนระทวยอยู่ในอ้อมแขนของเหมันต์ แต่เขายังไม่ยอมปล่อยเธอไปง่าย ๆ ดวงตาคมของเขาจับจ้องเธอด้วยความเร่าร้อนที่ยังไม่มอดดับ มือใหญ่ของเขาจับข้อเท้าของเธอแยกออก ก่อนจะดึงสะโพกเธอให้เข้ามาใกล้

"ขึ้นมาคร่อมฉันหน่อยสิ"

เสียงกระซิบของเขาทำให้พาฝันหน้าแดงก่ำ แต่เธอก็ทำตามอย่างว่าง่าย ขาของเธอคร...